Μου λείπεις...

Μου λείπεις... Σε κάθε σκέψη, σε κάθε κίνηση, σε κάθε κουβέντα. Μου λείπεις όταν βγαίνω από το σπίτι και θέλω να σε δω. Μου λείπεις όταν γυρνώ πίσω. Μου λείπεις όταν η ζωή προχωράει. Δε σε ξεχνώ. Συνεχίζω και συνεχίζω καλά. Θα ήσουν περήφανη. Θέλω να είσαι περήφανη. Χαμογελάω και ζω και συνεχίζω, αλλά μου λείπεις. Πιο πολύ από ότι πίστευα πως είναι δυνατόν. Δεν κλαίω, ούτε δακρύζω πια στη σκέψη σου. Συνήθως χαμογελάω. Με αυτό το χαμόγελο που κρύβει όλα τα συναισθήματα μέσα του. Χαρά, λύπη, νοσταλγία, αναμνήσεις, αγάπη. Ξέρω πως πάει η ζωή και πως είναι ο κύκλος, μα μου λείπεις. Κι αν μέχρι τώρα πίστευα πως την απώλεια την ένοιωσα καλά, εσύ με έκανες να αλλάξω γνώμη. Με έναν περίεργα στενάχωρο τρόπο, γιατί συγχρόνως μου έδωσες και δύναμη. Μου λείπεις κι ας πέρασε καιρός πολύς... Σε σκέφτομαι και σε αγαπάω :)