30 Μαρτίου 2013

Άτιτλο

Ψάχνω που έκανα το λάθος... Εγώ απλώς σε κοίταξα στα μάτια, όπως κοιτάζω όλους τους ανθρώπους. Και μετά κολακεύτηκα. Και δεν ξέρω ποιον οδηγό κοίταξες, με ποιες γυναικείες οδηγίες, αλλά το ότι δε σε απορρίπτω δε σημαίνει ότι πεθαίνω για σένα. Μπορεί απλώς να σημαίνει πως δε μου είσαι αδιάφορος και θέλω να σε γνωρίσω παραπάνω. Υπάρχουν κάποιοι έρωτες που γεννιούνται κεραυνοβόλα και υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που χτίζονται. Αν δεν έχεις την υπομονή να χτίσεις, τότε μάλλον ο άλλος δε σε ενδιαφέρει τόσο, όσο θες να δείχνεις. Το ραντεβού που θα βγούμε κάπου έξω, θα πάμε μια βόλτα, θα με πας στο σπίτι μου και στο καληνύχτα θα φιληθούμε είναι σενάρια ταινίας. Βγήκαμε μια φορά, μέχρι χτες δε μου μιλούσες και δεν είσαι ο κεραυνοβόλος μου έρωτας. Δε θα σε φιλήσω με τη μια. Αν σου αρέσω όπως λες διεκδίκησε με. Βγήκαμε και την κουβέντα την άνοιγα κυρίως εγώ, εσύ μιλούσες μονολεκτικά. Εγώ! Ο πιο κλειστός χαρακτήρας του κόσμου. Πως με κερδίζεις έτσι; Κάνε με να σε γνωρίσω. Κάνε με να περνάω καλά μαζί σου. Εσύ κοιτούσες την ώρα για να φύγουμε... Όλα αυτά μετράνε. Για να μην αφήσω απέξω βέβαια ότι ό,τι έκανες, το έκανες σχεδόν 3 μήνες μετά. Ναι λοιπόν, ξενέρωσα και μου δημιουργήθηκαν αμφιβολίες. Δεν ξέρω τι περίμενες και τι ήθελες, ξέρω μόνο πως εγώ δεν πέρασα κάποιο λάθος μήνυμα. Η χρονοκαθυστέρηση, λυπάμαι, αλλά επηρεάζει. Το να φεύγεις όταν όλα δεν πάνε όπως τα ονειρεύτηκες, λυπάμαι, αλλά επηρεάζει. Το να με βλέπεις και να μη μου λες καλά-καλά ένα γεια, λυπάμαι, αλλά επηρεάζει. Μην περιμένεις λοιπόν μετά να με βρεις όπως με άφησες. Σίγουρα θα έκανα κι εγώ λάθη και σίγουρα κουβαλάω κάποιες ανασφάλειες και κάποιες φοβίες που δεν θα έπρεπε, αλλά εδώ δε νομίζω πως έχω το κύριο κομμάτι ευθύνης. Και όσοι με ξέρουν, ξέρουν πολύ καλά πως ότι φταίω σε κάτι είμαι η πρώτη που με κατηγορώ. Πολλές φορές με κατηγορώ και όταν δεν φταίω. Κι εδώ λέω πως δεν φταίω... Τα συμπεράσματα δικά σου. Όχι πως ποτέ θα τα δεις όλα αυτά, αλλά εγώ τουλάχιστον τα είπα. Αν δε φοβόμουν μη με παρεξηγήσεις περισσότερο από όσο με παρεξήγησες κι αν δεν είχα το άγχος πως θα σε βλέπω τριγύρω, μπορεί και να στα έλεγα τελείως ξεκάθαρα. Για τώρα προτίμησα να σου τα δώσω σε χαμηλές δόσεις. Πραγματικά λυπάμαι για όλα. Αλλά κυρίως λυπάμαι για τις ώρες που έφαγα να προβληματίζομαι, να στεναχωριέμαι και να σκέφτομαι που είμαι λάθος.

26 Μαρτίου 2013

Ασυναρτησίες

Πως τα έχω κάνει έτσι; Γιατί όλα πρέπει να είναι τόσο πολύπλοκα; Δε γίνεται τα πράγματα να είναι πιο απλά; Να υπάρχει μια ισορροπία; Πως γίνεται αυτά που δεν ήθελα να μου συμβαίνουν να τα κάνω σε άλλους; Με την διαφορά βέβαια ότι προσπαθώ να μην κοροϊδεύω κανέναν. Ακόμα κι αν αυτό κάνει την πιθανότητα να τα χάσω όλα πολύ πιο μεγάλη. Πως γίνεται τόσο καιρό να ψάχνεις για κάτι και όταν έρχεται σε σένα να μην το θες; Φταίω εγώ; Που ζητάω πάντα αυτό που δεν μπορώ να έχω; Μια φορά μόνο θέλω να νιώσω ευτυχισμένη με αυτά που μου δίνονται. Γιατί περιπλέκω τα πράγματα; Γιατί τα περιπλέκει η καρδιά; Τι νοιώθω; Τι θέλω; Τι αποφεύγω; Τι προκαλώ; Και τελικά τι είναι αυτό που ζητάω; Θέλω να χαρώ! Θέλω να αρπάξω τις ευκαιρίες που μου δίνονται και να ζήσω! Τι με κρατάει πίσω; Τι με φοβίζει; Και τελικά είναι όντως ο φόβος που με κρατά ή θα καταλήξω να πληγώνω κάποιον ίσα-ίσα για να έχω προσοχή; Πως γίνεται το θέλω να έρχεται ενάντια στο θέλω; Πως γίνεται η επιθυμία να έρχεται κόντρα στην επιθυμία; Κι αν όλα αυτά δεν βγάζουν νόημα, είναι γιατί δεν υπάρχει νόημα μες στο μυαλό μου...

14 Μαρτίου 2013

Ένα χρόνο μετά

Πάει ένας χρόνος που έφυγες και η απουσία σου ανεπέστητη... Και δεν ξέρω γιατί μέσα μου παλεύουν οι τύψεις. Ό,τι κι αν ήσουν ήσουν αίμα, ήσουν συγγενής, θα έπρεπε να ήσουν δικός μου άνθρωπος. Αλλά δε νοιώθω τίποτα παραπάνω από υποχρέωση, όπως όταν ήσουν εδώ. Έπρεπε, έπρεπε, έπρεπε. Όλο εγώ έπρεπε να κάνω για να είσαι εσύ ευχαριστημένος. Εσύ δεν έπρεπε τίποτα. Δεν έπρεπε να ήσουν δίπλα μου, δεν έπρεπε να ήσουν... Άστο καλύτερα. Εσύ έπρεπε και περισσότερο από μένα.
Ένα χρόνο μετά με γεμίζεις πάλι με τύψεις. Γιατί δε μου λείπεις, γιατί δε στεναχωριέμαι, γιατί δε νοιώθω τίποτα τίποτα. Νοιώθω κακός άνθρωπος, νοιώθω άσχημα, νοιώθω άκαρδη. Αλλά στην τελική, εγώ είμαι αυτή με την καρδιά, γιατί μέσα στο τίποτα που μου έδινες, εγώ ακόμα κάτι νοιώθω και ακόμα ελπίζω και εύχομαι τα καλύτερο για σένα όπου κι αν βρίσκεσαι τώρα. Ένα καλύτερο που σύμφωνα με τα πιστεύω μου δε το αξίζεις, αλλά μέσα από την καρδιά μου θέλω να το έχεις.
Ένα χρόνο μετά...