Κι αν ο θάνατος μας ακουμπά και το αντίο γίνεται μόνιμο και βαρύ, η ζωή συνεχίζεται.
Και για όλους αυτούς που φύγαν και μας αγαπούσαν, πρέπει να συνεχίζουμε να χαμογελάμε και να ζούμε με το κεφάλι ψηλά.
Κι αν πονά η απουσία και το κενό είναι μεγάλο, παίρνουμε φως από το αστέρι και συνεχίζουμε.
Κι αν κυλάει το δάκρυ δεν είναι κακό, φτάνει να μην μπλοκάρει τα βήματα μας.
Ο πόνος είναι βαθύς και μεγάλος, αλλά... θα τα καταφέρουμε :)
Κι ο θάνατος πολύς για τόσο λίγο διάστημα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου