29 Μαΐου 2012

Λεπτή γραμμή

Μια λεπτή γραμμή,
μια λεπτή γραμμούλα που χωρίζει τα πάντα μέσα μου.
Την πείραξα λιγάκι
κι όλα ανακατεύτηκαν.
Πλημμύρισα από συναισθήματα και εικόνες,
μα πιο πολύ μου έμεινε η νοσταλγία,
για εκείνον τον καιρό που τώρα είναι ξένος,
μα και τόσο δικός μου ταυτόχρονα.
Γέμισα από συναισθήματα και εικόνες,
μα πιο πολύ μου έμεινε η ελπίδα,
για εκείνον τον καιρό που είναι τόσο ξένος,
αλλά μπορώ να τον κάνω δικό μου.
Κι αν δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα περίμενα,
κι αν έχουν αλλάξει τα δεδομένα,
εγώ ακόμα μπορώ να ελπίζω
μπορώ να ονειρεύομαι,
και να προσπαθώ.
Κι αυτό δε θα μου το πάρει κανείς.
Πείραξα αυτή τη λεπτή γραμμή,
γιατί δε μου αρέσει να νοιώθω με έναν τρόπο,
να σκέφτομαι μονοδιάστατα.
Όταν όλα είναι δικά μου,
από όλα μπορώ κάτι να πάρω,
κι από όλα μπορώ κάτι να κερδίσω.
Γιατί όλα αυτά είναι εγώ,
είναι η δύναμη,
είναι η ψυχή μου.
Δε θέλω καμιά λεπτή γραμμή να βάζει όρια,
θέλω να πετάω όπου θέλω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: