25 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα σήμερα και μακάρι οι καρδιές των ανθρώπων να γεμίσουν από αγάπη και γαλήνη, για να κυλά η ζωή καλύτερα.

Χρόνια Πολλά!

22 Δεκεμβρίου 2012

Γράμμα στον Άγιο-Βασίλη

Αγαπημένε μου Άγιε-Βασίλη,
     έχω χρόνια να σου γράψω γράμμα, αλλά όχι επειδή έπαψα να πιστεύω σε σένα. Δεν ξέρω αν έχεις μεγάλη κοιλιά και άσπρα γένια, αν φοράς κόκκινα ρούχα και κατεβαίνεις από τις καμινάδες. Δεν ξέρω αν έρχεσαι από τον Β. Πόλο με τους ταράνδους σου κι αν ο Ρούντολφ έχει κόκκινη μύτη. Ξέρω όμως πως υπάρχεις και πως κάθε χρόνο έρχεσαι την Πρωτοχρονιά και φέρνεις δώρα.
     Πέρασε πια η εποχή που ζητούσα παιχνίδια και αυτό δεν ξέρω αν θα σε διευκολύνει ή θα σε δυσκολέψει. Για την καινούργια χρονιά σου ζητάω μερικές ώρες εργασίας ακόμα. Την υγεία την στέλνεις σε κουτάκι χρόνια τώρα κι ελπίζω να την στείλεις και φέτος. Ένα πιο ενισχυμένο κουτάκι υγείας ξέρεις που θέλω να το στείλεις.
     Σε ευχαριστώ πολύ για κάθε χρονιά και για αυτή τη χρονιά, ό,τι κι αν φέρεις.
Maita
ΥΓ. Υπόσχομαι να είμαι καλό παιδάκι :)

14 Δεκεμβρίου 2012

Γράμμα για σένα

Κι αν όλα αλλάζουν, κάποια πράγματα μένουν ίδια. Και μες τις αλλαγές, εσύ, να λείπεις και να μου λείπεις. Δε θα στεναχωρηθώ, μα θα σε θυμηθώ. Εσένα, τις ιστορίες μας, τις κουβέντες μας, τα παιχνίδια μας. Έχει περάσει καιρός από εκείνο το μόνιμο αντίο, μα σε όλες αυτές τις αλλαγές, η αλήθεια, μου λείπεις πιο πολύ. Σκέφτομαι ώρες-ώρες τι θα μου έλεγες εσύ, πως θα αντιδρούσες, πόσο θα χαιρόσουν. Γιατί θα χαιρόσουν! Όλα φτιάχνουν, όλα μπαίνουν σε μια σειρά. Όχι εύκολα, αλλά τελικώς όμορφα κι εσύ θα χαιρόσουν και θα περηφανευόσουν για μένα. Έτσι δεν είναι; Έτσι είναι... Έτσι πρέπει να είναι. Όλα φτιάχνουν, προσωπικά, επαγγελματικά, όλα. Κι εκείνοι οι φόβοι που σε ανησυχούσαν πάνω μου, σιγά-σιγά φεύγουν για τα καλά. Ξαναγράφω κιόλας. Το χέρι μου δεν προλαβαίνει τις σκέψεις και η συνέχεια στο μυθιστόρημα που δεν μπορούσα να γράψω με τίποτα, μπορεί πλέον να γραφτεί. Ναι, ναι καλά το κατάλαβες! Γιατί είμαι σίγουρη πως κατάλαβες. Βέβαια ώρες-ώρες οι σκέψεις τρέχουν τόσο πολύ που δεν μπορώ να κοιμηθώ. Τη μέρα ασχολούμαι επί το πλείστον με τα θέματα της δουλειάς και... άλλα και το βράδυ όταν μένω μόνη το μυαλό παίρνει φωτιά και δεν ξέρω πως να το σταματήσω. Ευτυχώς που δεν έχω πρωινή δουλειά. Με φαντάζεσαι με πρωινή δουλειά αυτή την περίοδο; Μέχρι να συνήθιζα τον ύπνο θα κουτουλούσα! Προσπαθώ βέβαια να μην ξεφεύγει πολύ το πράγμα και ό,τι ώρα και να κοιμάμαι να ξυπνάω σχετικά νωρίς. Σχετικά... Αναρωτιέμαι τι θα έλεγες αν τον γνώριζες. Τι εννοείς ποιον; Τον κύριο λόγο όλων αυτών των αλλαγών. Κι έγινε τόσο ξαφνικά. Το κλικ μέσα μου και η αλλαγή στα πάντα γύρω μου. Όλα τα βλέπω διαφορετικά και όλα πηγαίνουν τόσο καλά τελευταία που φοβάμαι μην προσγειωθώ απότομα. Είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα τόσο καλά; Η απάντηση μάλλον είναι ναι κι εσύ θα μου έλεγες να πάψω να το ψάχνω και να το χαρώ. Κι αυτό έχω σκοπό να κάνω, απλώς να, μιας που σου γράφω θέλω να στα πω όλα. Άλλωστε ποτέ δε σου έκρυψα καμία σκέψη μου. Καλά, καλά μη φωνάζεις! Όλοι έχουμε και κάποιο μυστικό, έχω κι εγώ τα δικά μου... ακόμα κι από εσένα.
Λοιπόν, μάλλον πρέπει να σταματήσω κάπου εδώ αυτό το γράμμα. Άλλωστε δεν χρειάζεσαι γράμμα για να τα ξέρεις όλα αυτά. Μη σου πω πως πλέον εσύ ξέρεις τα μυστικά μου πιο καλά και από μένα.
Σε αγαπάω πολύ! :)

3 Δεκεμβρίου 2012

Τα αντίθετα

Και το καλό και το κακό από δίπλα μας περνάν.
Δικιά μας απόφαση ποιο θα επιλέξουμε.

Και η χαρά κι η θλίψη στην ίδια ιστορία σμίγουν.
Δικιά μας απόφαση ποιο θα κρατήσουμε.


Και το χαμόγελο και το δάκρυ στο ίδιο πρόσωπο εκφράζονται.
Δικιά μας απόφαση ποιο θα νιώσουμε πιο δυνατά.

Και μια το ποτήρι μισογεμάτο.
Και μια το ποτήρι μισοάδειο.
Ένα ποτήρι όμως είναι ένα ποτήρι.
Δικιά μας επιλογή τι θα βάλουμε μέσα.