Το τελευταίο εξάμηνο, τίποτα δεν πήγαινε όπως το ήθελα. Καλά εντάξει, είμαι υπερβολική. Σχεδόν τίποτα. Ό,τι σχέδια έκανα, ερχόντουσαν τούμπα. Σα να έπρεπε να αλλάζουν όλα τη στιγμή που τα χρειαζόμουν εγώ. Κάποιοι λένε πως φταίει το δίσεκτο. Εγώ δε το πιστεύω. Απλώς αυτός ο κύκλος έπρεπε να κλείσει έτσι.
Το περίεργο όμως είναι πως ενώ όλα πήγαιναν στραβά και η μία απογοήτευση διαδεχόταν την άλλη, πιστεύω πως είχα το πιο δημιουργικό εξάμηνο. Ένας λόγος που πολλά σχέδια χάλασαν, ήταν πως υπήρχαν πολλά σχέδια. Όταν μου κατέστρεψαν το πρώτο, εγώ βρήκα το εναλλακτικό κι όταν το γκρέμισαν κι αυτό, εγώ βρήκα το επόμενο και μπορεί το παιχνίδι αυτή τη στιγμή να είναι υπέρ τους, αλλά αυτά που έχω κερδίσει μέχρι τώρα, είναι πολύ παραπάνω από ό,τι μπορούν να φανταστούν.
Και το παιχνίδι δεν έχει λήξει ακόμα, απλώς το πήγαν σε μια ακόμα παράταση. Γιατί αυτό το παιχνίδι είναι καταδικασμένο να το κερδίσω εγώ, κι ας φαίνεται όσο εγωιστικό θέλει. Έχασα πολλά, αλλά κέρδισα και πολλά και στο τέλος ο πόντος θα πάει σε μένα. Η διαφορά; Όταν τελειώσουν όλα, εγώ πέρα από τη νίκη, θα έχω την ικανοποίηση πως ό,τι κατάφερα το κέρδισα με την αξία μου και παίζοντας δίκαια. Δεν έκλεψα, δε χρησιμοποίησα την εξουσία μου εναντίον κανενός, δεν ξέχασα την ανθρωπιά μου. Αυτοί μάλλον τα έκαναν όλα και τους λυπάμαι.
Στην εποχή που ζούμε, το να βοηθάμε κάποιον, τη στιγμή που δε χάνουμε τίποτα, είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας. Γιατί σε αυτή την εποχή, όλοι κάποια στιγμή θα χρειαστούμε κάποια βοήθεια. Αν δεν έχουμε δώσει ποτέ, δεν είναι σίγουρο πως θα πάρουμε. Και ειλικρινά τους εύχομαι να μη χρειαστούν ποτέ τίποτα, αλλά αν κάποια στιγμή χρειαστούν μακάρι να μην πέσουν σε ανθρώπους σαν κι αυτούς, αλλά λίγο περισσότερο σαν κι εμένα. Γιατί εγώ μπορεί από εκείνους να μην πήρα τίποτα παρά ένα χτύπημα να πάω ακόμα πιο κάτω, αλλά έχω πολύ βοήθεια από πίσω, γιατί έχω δώσει πολύ βοήθεια. Το δικό μου αποτέλεσμα θα είναι +. Το δικό τους; Κι ας φαίνεται όσο εγωιστικό θέλει.
